Heelt de tijd alle wonden?

De tijd heelt alle wonden is een huizenhoog cliché waar ik de laatste dagen vaak aan moet denken. Er was een tijd dat ik ook echt geloofde dat er veel waarheid in die zin zat. Het kon toch ook niet anders als je terugdenkt naar hoe het leven eigenlijk verloopt? Tal van vrienden die op een bepaald moment zo’n belangrijk onderdeel van je leven waren heb je vast al jaren niet meer gesproken. En lig je daar wakker van? Misschien de eerste maanden maar nu, zoveel jaar later, toch al lang niet meer?

Een paar dagen geleden dan. Een onschuldig telefoontje tijdens het werk. Of ik even aan de lijn kon komen. Ik protesteerde eerst nog even: “ik ben even druk bezig”. Dat ik toch maar beter aan de lijn kon komen zei mijn baas met de nodige nadruk. Er vast van overtuigd dat mijn hond weer eens was weggelopen stond ik al klaar met de juiste woorden om de kinderen te troosten. Het was niet de hond. Het was een smerige hartaanval tijdens een wandeling in het bos en de man die mij opgevoed heeft was er niet meer. Blakend van gezondheid de laatste keer dat ik hem zag. Plannen aan het maken voor een verre reis om nog eens te genieten in de herfst van zijn leven. Eindelijk de vruchten aan het plukken van een leven lang hard werk.

Dat is ook hoe ik mijn vader nu voor mij zie de laatste dagen. Als een man die zich krom heeft gewerkt om er niets aan te hebben. Ik stond ging in automatische piloot vanaf ik het nieuws hoorde en begon alles op orde te brengen. De notaris contacteren voor het testament, de begrafenis regelen en de hele administratie in orde brengen. Ik liet geen traan en zo voelde ik me ook de hele tijd. Incapabel tot de meest simpele menselijke emoties. Leeg vanbinnen. Mijn vrouw deed haar best er voor me te zijn maar schrok zich denk ik kapot over hoe weinig emoties ik die eerste dagen toonde. Het was ook geen toneel: ze waren er gewoon niet. En… er bleek een lastige complicatie te zijn. Mijn vader had voornamelijk schulden, en ook geen uitvaartverzekering. Daar sta je dan, ruim 7000 euro voor een uitvaart die je zelf op zult moeten brengen als nabestaande.

Tot ik vanmorgen eindelijk mezelf een weg baande naar het huis waar ik ben opgegroeid. Waar papa en ik jaren alleen hebben doorgebracht als mannen onder elkaar. Hij was niet het sentimentele type dus veel aandenkens waren er niet. Ik verzamelde alle papieren die van belang konden zijn en besloot nog even op zolder te kijken. Daar stond een doos met mijn naam op. In die doos een schat aan foto’s en aandenkens. Ik nam de bovenste van de reeks en het was alsof ik door bliksem getroffen was. Ik en papa klaar om op reis te vertrekken. Het was een leuke reis: Venetië, heerlijk warm, veel te zien. Ik als een kleine uk van nauwelijks 10 en mijn vader die zo kenmerkend even in m’n wang kneep. Typisch hem dacht ik en toen stopten de tranen niet meer. De tijd heelt alle wonden zeggen ze dan. Maar soms, heel soms, rijt de tijd ze enkel maar meer open.

Heelt de tijd alle wonden?

Mijn goede voornemens

Lieve lieve allerliefste lezers en lezeressen, ik wil jullie alvast een hele fijne jaarwisseling wensen en een heel erg mooi en gelukkig 2016! Goede voornemens daar deed ik vroeger nooit aan. Je kan toch op elk moment in je leven een goed voornemen hebben? Ik merk dat ik dit jaar wel een paar goede voornemens heb. Ondanks het grote cliché is het toch wel leuk om te denken aan het nieuwe jaar en een nieuwe start. Ik heb goed bij mijzelf nagedacht over de dingen die mij gelukkig maken en over dingen die ik heel graag zou willen bereiken. Ik heb niet veel voornemens, maar wel een paar voor mij hele belangrijke.

Alle geplande studiepunten binnenhalen

Pft, het is mij wat. Ik heb voor de zoveelste keer mijn minor veranderd. Gelukkig voelt het voor mij als een hele goede keuze en ben ik super gemotiveerd om het allemaal te halen. Ik ben al lekker op weg, maar het zou fijn zijn als ik alles zou halen en dan in de zomer van 2017 zou kunnen zeggen dat ik ben afgestudeerd!

Sportschool

Ja, ik weet het. Afvallen is het voornemen dat iedereen zich voorneemt voor het nieuwe jaar. Ik hoef niet af te vallen, alleen wil ik wel weer de binnenkant van mijn sportschool wat meer bekijken. Ik heb een abonnement bij de sportschool en ik vind het zo ontzettend zonde dat ik daar de laatste tijd amper ben geweest, zonde voor mijn lichaam en zonde omdat ik er wel geld voor betaal. Ik zag dat ze best een aantal leuke groepslessen hebben, dus ik moet over mijn eigen onzekerheid heenstappen en eens naar zo’n groepsles gaan! Just do it!

Het vinden van de juiste balans met mijn blog

Zoals jullie misschien wel hebben gemerkt is het aardig rustig op mijn blog. Ik zit namelijk nogal in een soort van strijd met mijzelf, wat ik wil, welke kant ik op wil en hoe ik het wil. Wat ik wel heb gemerkt in de tijd dat ik al blog is dat de commerciële kant van het bloggen mij niet zoveel aanspreekt. Ik wil gewoon back to the basics.

Ik ben heel erg benieuwd of jij eigenlijk goede voornemens hebt voor 2016? En welke zijn dat?

Mijn goede voornemens

Hoe gaat het?

De vakantie is echt voorbij gevlogen, kerst is alweer geweest, ik leef inmiddels al in 2016, jeejtje wat gaat de tijd toch snel! Ik dacht dat het misschien wel leuk was om een persoonlijke update te schrijven, dus bij deze hoe gaat het met mij?

Zoals jullie wellicht hebben gemerkt ligt mijn blog een klein beetje stil, maar dat betekent niet dat ik stil heb gezeten. In tegendeel ik heb het de afgelopen maand ontzettend druk gehad. Ik heb namelijk de studieflow helemaal weer te pakken! Na mijn bestuurswissel duurde het even voordat het mij weer lukte om echt bezig te gaan met mijn studie. Inmiddels zit ik er dus weer helemaal weer lekker in en ben ik super gemotiveerd om alle vakken te halen. Ik ben dit blok ook al lekker op weg, want ik sta voor 1 vak zelfs een 10 gemiddeld! Gewoon als enige van iedereen! Het harde studeren werpt dus zeker zijn vruchten af.

Daarnaast volg ik een vak dat ik vorig jaar heb opgegeven, omdat het veel te pittig was. Ik merk dat ik de stof nu veel beter begrijp, al blijft het nog steeds erg ingewikkelde materie. Gelukkig heb ik nog tot 21 januari om heel hard te studeren, want dan heb ik het tentamen van dit vak. Spannend!

Ik heb ook een nieuwe interesse ontdekt, namelijk rechten! Ik had nooit van mijzelf verwacht dat ik rechten leuk zou vinden, maar ik ga elke keer echt met heel veel plezier naar mijn college toe. Daarom heb ik besloten mijn minor te veranderen naar een minor ICT & Recht. Ik ben heel erg blij met deze keuze en dat dit überhaupt nog mogelijk is, want sindsdien ben ik weer een stukje gemotiveerder om mijn bachelor te halen.

Hoe gaat het verder? Het gaat echt heel erg goed met mij, de vakantie heeft mij ook erg goed gedaan. Voor de vakantie was ik een beetje grieperig en ziekjes en een beetje oververmoeid. Ik voel me weer helemaal uitgerust en heb een heerlijke vakantie gehad. Er mag van mij best nog wel een weekje bij. Helaas is dat niet het geval en begint morgen het gewone leven weer.

Gelukkig staat er volgend weekend alweer iets heel leuks op de planning, wat ook nog een kleine mini vakantie is. We gaan met de hele familie naar Texel! Heerlijk even uitwaaien aan het strand en even weg zijn van huis. Ik heb er heel erg veel zin in!

Hoe gaat het met jullie allemaal?

Hoe gaat het?

Notenpasta

Al heel lang wilde ik de notenpasta uit het boek van Rens Kroes maken. Een heel erg simpel recept van hazelnoten en amandelen. Nu ik eindelijk een staafmixer heb met een hakmolen, moest het dan ook echt gebeuren. Helaas ging het iets anders dan verwacht.

Zo enthousiast als ik ben vertrok ik naar de winkel om 150 gram amandelen en 150 gram hazelnoten te halen. Toen ik thuis kwam heb ik zo enthousiast als ik ook ben niet eerst even de instructies gelezen in het boek. Ik heb namelijk meteen bij thuiskomst de noten in de hakmolen gegooid zonder ze eerst even te roosteren in de oven. Oeps! Toen ik daar achterkwam waren ze al helemaal fijngemalen. Ik begreep al niet waarom de kleur zo licht bleef.

Noten zijn niet goedkoop, daarom moest en zou ik er iets van maken. Toen heb ik de verkruimelde noten nog in de oven gestopt tot ze een beetje goudbruin werden. Daarna heb ik ze weer in de hakmolen gestopt. Het begon er al steeds meer op te lijken, inmiddels was het al een pasta geworden met veel grove stukken. Ik was alleen nog steeds niet tevreden en besloot deze hele grove pasta ook nog eventjes in de oven te stoppen, omdat de kleur nog heel erg licht was. Daarna had de pasta eindelijk een beetje de kleur van pindakaas. Nadat de pasta weer in de hakmolen was geweest, leek het eindelijk op een echte notenpasta. Dus wat is het lesje wat ik heb geleerd? Eerst goed de instructies lezen!

Ondanks het grootse avontuur met het maken van de pasta, ben ik er zo erg blij mee. Ik vind het echt heerlijk op een cracker! Daarnaast is het ook een heerlijk idee dat je echt iets gezonds aan het eten bent, mits je er niet heel veel van eet natuurlijk. Als deze lekkere pot op is ga ik ook nog het ‘echte’ recept maken uit het boek van Rens Kroes en dan vergeet ik niet dat de noten eerst even in de oven moeten roosteren! Haha dat zo’n makkelijk recept nog mis kan gaan.

Notenpasta

Steepjesoutfit Kirsten

Afgelopen zondag had ik gezellig afgesproken met Kirsten van Lifeofkirsten.nl! We hebben gezellig wat gedronken en zijn daarna outfitfoto’s gaan maken. Het was voor het eerst dat ik een keertje met een andere blogger had afgesproken, ik vond het heel spannend. Gelukkig was het hartstikke gezellig! Ik vind het nog heel erg bijzonder, dat ik mensen kan leren kennen via mijn blog!

Na een ontzettend lange zoektocht heb ik eindelijk een leuke hoed gevonden. De meeste hoeden die ik tegenkwam waren te groot en deze zit perfect. Ik kocht hem bij de C&A. Eigenlijk kom ik nooit bij de C&A, omdat ik er bijna nooit slaag. Toch besloot ik zaterdag even naar binnen te lopen, omdat ik van Nicole een tip had gelezen over de broeken bij de C&A. Terwijl ik bij de broeken stond te kijken (die overigens echt heel erg fijn zijn) zag ik in mijn ooghoeken deze hoed twinkelen!

Steepjesoutfit Kirsten

Outfit | Een heerlijke herfstwandeling

Afgelopen zondag brachten mijn vriend en ik samen een bezoekje aan mijn opa en oma. We waren wat eerder die kant op gereden, zodat we nog even op de heide konden wandelen. Het was namelijk echt heerlijk weer. Aangezien ik al heel lang geen outfitfoto’s meer heb gemaakt, besloten we van het mooie licht en de mooie natuur gebruik te maken om even wat foto’s te maken. Wat een mooie warme herfstkleur heeft de heide nu toch. Echt prachtig!

Eigenlijk ben ik meer van de kleur in mijn kleding en ga niet vaak voor zwart. Toch vond ik het hierbij wel heel erg leuk om juist geen kleur toe te voegen aan mijn outfit! Aangezien we ’s avonds uit eten gingen heb ik een leuk jurkje aangetrokken die ik afgelopen zomer nog heb gescoord in de sale!

Outfit | Een heerlijke herfstwandeling

Nieuwe lens | Canon EF 50 mm f/1.8 II

Even snel een extra berichtje, omdat ik iets wil delen waar ik heel blij mee ben! Gisteren heb ik een nieuwe lens gekocht voor mijn canon 600D. DUO was weer binnen en mijn salaris ook dus heb hem eindelijk aan kunnen schaffen, want ik had hem al een tijdje op het oog.

Vandaag ben ik voor college nog even de stad in gedoken om wat foto’s te maken, en ik moet zeggen dat ik het resultaat erg mooi vind. Al vind ik het wel een lastige lens en moet ik er nog wel goed mee oefenen. Als jullie tips hebben op gebied van fotografie of over deze lens dan hoor ik het graag!

Ik zit er aan te denken om misschien een 52 weeks photo challenge op mijn blog te houden geïnspireerd door Carlijn. Dat zou betekenen dat ik elke vrijdag een foto post die ik gemaakt heb met mijn camera. Maar hier ga ik nog even over na denken. Wat vinden jullie?

Nieuwe lens | Canon EF 50 mm f/1.8 II